Στέλιος ΕυαγγελινόςΑφιέρωμα στο Στέλιο Ευαγγελινό. Λογοτέχνης, ποιητής, λαογράφος, γλωσσολόγος ο Στέλιος Ευαγγελινός καυτηριάζει με το δικό του τρόπο τα στραβά και ανάποδα του τόπου και όχι μόνο. Γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1928 στον Παπάδο της Γέρας όπου τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο. Μετά φοίτησε στο Α’ Γυμνάσιο Μυτιλήνης για να καταλήξει στην Φαρμακευτική Αθηνών. Υπηρέτησε στο Φαρμακείο Φρουράς Αθηνών από το 1950-3. Ασχολήθηκε με την ποίηση και από τα 18 του χρόνια έγραφε ποιήματα, όχι όμως στην παραδοσιακή Λεσβιακή διάλεκτο, αλλά στη σύγχρονη Ελληνική όπως «….και ξύπνησα και τρέχανε τα δάκρυά μου αληθινά απ’ τα μάτια μου σα να’ τανε βροχή…» Σε μια περίεργη και αυστηρή όμως αυτοκριτική θεώρησε σκόπιμο να τα κάψει. Ήταν περίπου 50 ποιήματα. Ύστερα κατέβηκε στον κάμπο και έκλαψε σα μικρό παιδί. Αργότερα διαβάζοντας ένα βιβλίο του Στρατή Αναστασέλη την Βλουτίνα Γιαπρακάδενα γοητεύτηκε τόσο πολύ και σκέφτηκε να γράψει και αυτός σ’ αυτή τη γλώσσα «…μεστ γκουζίνα και οι τρεις μας γύρω-γύρω στου μαγκάλ(ι) ιγώ διάβαζα τ’ βλουτίνα τα αφουγκραζόταν ούλ(οι) οι άλλ(οι)…» Σ.Σ. ζητώ συγνώμη για τυχόν λάθη μου. Το νέο ποίημα το έστειλε στον Ν. Αναστασιάδη τότε διευθυντή του Δημοκράτη που το δημοσίευσε αμέσως και στον οποίον ο Στέλιος Ευαγγελινός, όπως υποστηρίζει ο ίδιος με συγκίνηση, οφείλει και το ξεκίνημά του. Έκτοτε εκατοντάδες κείμενα του Στέλιου Ευαγγελινού κοσμούν τις σελίδες εφημερίδων και περιοδικών τόσο στην Λέσβο όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Έχει μεταφράσει κομμάτια του Ησιόδου, της Σαπφούς και άλλων αρχαίων συγγραφέων. Από τους κορυφαίους πνευματικούς ανθρώπους της Λέσβου, αρνείται παρά τις παραινέσεις φίλων του να εκδώσει τουλάχιστον μέρος των κειμένων του. Εύχομαι να το κάνει στο μέλλον. Ο Στέλιος Ευαγγελινός είναι ένας άνθρωπος καλοσυνάτος, ευθύς με χαριτωμένες παραξενιές και απόλυτες θέσεις. Απεχθάνεται τη διπροσωπία και το ψέμα. Για τους φίλους του δίνει και τη μπουκιά του, ενώ το ενδιαφέρον του για τους ασθενείς – πελάτες του είναι συγκινητικό. Μια γριούλα- πάνε χρόνια τώρα- μου’ πε «Μουρέλιμ η Στέλιους για μας δεν είναι μονάχα ο φαρμακοποιός μας, αλλά είναι ο γιατρός μας». Πόσο δίκαιο είχε. Σήμερα ο Στέλιος Ευαγγελινός ζει ευτυχισμένος στον Παλαιόκηπο με τ(η) Ρηνούλα τ(ου) αφού η κόρη του Βλουτίνα δικηγόρος είναι παντρεμένη είναι παντρεμένη και του έχει χαρίσει ένα χαριτωμένο εγγονάκι. Τον περισσότερο όμως χρόνο τον περνάει στο φαρμακείο του γράφοντας, διαβάζοντας αφού πρωί-πρωί απολαύσει το καφεδάκι του στον καφενέ. Πάντα χαμογελαστός, καλοντυμένος, με το λουλουδάκι του στο πέτο μοιάζει αυτός που είναι: ένας πνευματικός άνθρωπος. Στο φαρμακείο του γνώρισα την Γαλλίδα Ντανιέλ Κάλβο Πλατερό γνωστή συγγραφέα που λατρεύει τη Λέσβο και πιο πολύ τη Γέρα. Την επόμενη χρονιά την συνάντησα σε βιβλιοπωλείο της Μυτιλήνης. Αφού χαιρετηθήκαμε τη ρώτησα γιατί δεν τη βλέπουμε στη Γέρα. Μου απάντησε «θ’ανέβω αύριο γιατί θέλω να δω το Στέλιο και να του ζητήσω ορισμένα στοιχεία, ο Στέλιος είναι κινητή βιβλιοθήκη. Δημήτρης ΣτουρνάραςΤΡΙΜΗΝΗ ΕΚΔΟΣΗ ΠΑΓΓΕΡΑΓΩΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ «ΓΕΡΑ» Ιούλιος-Σεπτέμβριος 1995 |