Γρηγοριος Κωνσταντελλιας
Οι μουσικες ριζες της Μ.Ασιας στη Γερα

Από αριστερά, Κώστας Μαλλιάκας (Κακουλής) βιολί, Άγνωστος,
Γρηγόρης Κωνσταντέλλιας σαντούρι, Άγνωστη, Νίκος Μαντής κιθάρα, Στράτος Αράμπογλου μπουζούκι

Ήταν για έναν από τους πιο χαρισματικούς μουσικούς που έδρασε αρχικά στην Μικρά Ασία και κατόπιν στη Λέσβο, στο Σκόπελο της Γέρας. Γεννήθηκε στο Δεκελί Μ.Ασίας. Έμαθε σαντούρι από τον Αϊβαλιώτη Σεβαστό (που έπαιζε κυρίως βιολί), προκειμένου να παίζει στη κομπανία του που υπήρχε πριν από τη μικρασιατική καταστροφή στο Δεκελί. Σε αυτή συμμετείχαν ο πατέρας του Φώτης (κλαρίνο), ο ίδιος (σαντούρι, αργότερα και βιολί), ο αδερφός του Παναγιώτης Κωνσταντέλλιας (μπάσο) ο Αθανάσης Πλωμαρίτης (τρόμπα) αδερφός τής γυναίκας του Σεβαστού και ο Λιβαντάς (μπάσο μεγάλου μεγέθους). Η κομπανία αυτή έπαιζε σε γάμους Ελλήνων και Τούρκων που κρατούσαν συνήθως έως και 6 ημέρες. Προπολεμικώς πριν να γίνει ο διωγμός το συγκρότημα του Σεβαστού ερχόταν και έπαιζε μια – δυο εβδομάδες στα πανηγύρια της Μυτιλήνης, όπως της Αγιάσου, στα Λουτρά και στη Γέρα και κατόπιν επέστρεφαν.

Ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλιας κατόπιν κατατάχθηκε στη στρατιωτική μπάντα του Ελληνικού Στρατού υπό τη Διοίκηση του Αλέκου Ταχτατζή για τουλάχιστον 4 χρόνια και στην οποία υπηρέτησαν και άλλοι Μυτιληνιοί. Από τη Γέρα ο Παναγιώτης Νείρος και οι Μικρασιάτες που εγκαταστάθηκαν στη Γέρα Μιχάλης Ονουφριάδης και ο Στέλιος Γεωργαλάς. Ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλιας ήρθε αρχικά το 1913 και εγκαταστάθηκε στη Γέρα το 1922. Όταν ήρθε μόνιμα το 1922 στη Γέρα έπαιζε με τη κομπανία των «Καμπάδων» ή «Νείρων». Αργότερα με τη κομπανία του επίσης Μικρασιάτη από τη Μάδυτο Θεοφάνη Μουρόπουλου, η οποία έπαιζε με πνευστά όργανα.

Γνώριζε βιολί, σαντούρι, ντραμς και πνευστά όργανα. Ως μουσικοδιδάσκαλος ήταν πολύ γνωστός και οι μαθητές του έρχονταν από πολύ μακριά για να μάθουν, όπως τα Μαλλιαρέλια από τη Πλαγιά, ο Παντελής Παντελέλης (σαντούρι) από το Μπορό, ο Μανώλης Παντελέλης (βιολί) από το Παλαιοχώρι. Ύστερα από μαρτυρίες πολλών περίπου το ’30 είχε συνθέσει τον πολύ γνωστό σήμερα στη Λέσβο «Γεραγώτικο Συρτό» που αρχικά είχε ονομάσει «Της Απιδιάς ο Λάκκος», περιοχή που διέμενε στον κάμπο του Περάματος.

Εκτός από τα παραδοσιακά κομμάτια που έπαιζε, είχε μεγάλο ρεπερτόριο με τα λεγόμενα «ευρωπαϊκά» βαλς, ταγκό, φοξ-τροτ , τα οποία ζητούσε η αριστοκρατία στη Γέρα, όπως και αλλού και με τα οποία αρκετοί νεότεροι έμαθαν από αυτόν. Έπαιξε με όλα τα συγκροτήματα από τότε που ήρθε στη Γέρα μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’60. Τα παιδιά του επίσης ήταν μουσικοί, ο Κώστας έπαιζε βιολί και ντραμς καθώς και ο Κονδύλης σαντούρι και ντραμς. Δισέγγονός του είναι και ο Κώστας Βατζάκας επαγγελματίας μουσικός στο μπουζούκι.

Π.Α.