Οι παλιοί μας μουσικοί-Στρατής Βαμβουκλής
Από αριστερά Στρατής Βαμβουκλής κιθάρα-τραγούδι, Γιώργος Ανδρέου (Αηδών) βιολί, άγνωστη τραγουδίστρια, Γιάννης Σεβίλης (πίσω), ντραμς-τραγούδι, Κώστας Μπόρας μπουζούκι, Παντελής Σπάρταλης ακορντεόν και ο Κώστα Τσώλος τρόμπα. Στράτος Βαμβουκλής Λιγότερος γνωστός σε μας τους νεώτερους αλλά γνωστός σε όλους τους παλαιούς της Γέρας ήταν και ο Στράτος Βαμβουκλής που έχει γράψει και αυτός τη δική του ιστορία τραγουδώντας και παίζοντας κιθάρα στη Γέρα. Τα συγκροτήματα στα οποία συμμετείχε ήταν αυτό του Γρηγόρη Κωνσταντέλια (πατέρας του Κονδύλη και του Κώστα) που έπαιζε σαντούρι και βιολί, το Κώστα Κωνσταντέλια βιολί, το Κονδύλη ντραμς και σαντούρι και το Στρατή Φωτεινό ή Νίκο Ζωγράφο στο ακορντεόν. Κατόπιν έπαιξε με τους Νίκο Ζωγράφο ακορντεόν, Μιχάλη Φραγκούλη από τα Λουτρά μπουζούκι το Κώστα Τσώλο κορνέτα, ντραμς και τέλος για δέκα χρόνια στο συγκρότημα του «Στράτου» Αράμπογλου. Στο ίδιο συγκρότημα αφού έφυγε ο Στράτος στο Καναδά ήρθαν στο συγκρότημα αυτό ο Γιώργος Ανδρέου (Αηδών) βιολί και ο Κώστας Μπόρος μπουζούκι. Η συζήτηση που ακολουθεί έγινε στο σπίτι του τον Οκτώβριο του 2002 στο Νέο Ηράκλειο στην Αθήνα.. Κύριε Στράτο πως ξεκινήσατε..... Ήρθε μια μέρα στο τσαγκαράδικο του Σίμου του Μήτσου όπου δούλευα στο Παπάδο ο Στρατής ο Φωτεινός από το Μεσαγρό και μου λέει “θέλω να ‘ρθείς να τραγουδάς στο συγκρότημα”. “Άντε λέω ντρέπομαι”. Για ποιο συγκρότημα έλεγε; Για το συγκρότημα του Γρηγόρη Κωνσταντέλια, όπου έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε ο νεαρός τότε Παναγιώτης Σιμιτζής. Είχε φύγει και έπαιζε στην Μυτιλήνη με το συγκρότημα του Στρατή Ιατρού. Με είχαν ακούσει κάπου και με φώναξαν, έκανα “εισαγωγές” και “ανταποκρίσεις” και όλα, τέλος πάντων με κατάφεραν και πήγα. Όμως από όργανο δεν ήξερα και αναγκάστηκα και πήγαινα στη Μυτιλήνη στο Βασίλη τον Ανδριώτη που ήταν μουσικός όπου έμαθα μουσική και όλα τα “ακόρδα” (συγχορδίες) της κιθάρας. Για πόσο διάστημα; Για ένα χρόνο....μου τα είχε δείξει τόσο απλά που έμαθα πολύ γρήγορα. Εκείνος τι όργανα έπαιζε; Το πρώτο όργανο κιθάρα και μετά ακορντεόν, ο οποίος έπαιζε στον Στρατή Ιατρού ντράμς. Μάθαινα εκτός από τη κιθάρα και ρυθμικό σολφέζ. Άμα πήγαινα σπίτι άρχιζα τη κιθάρα, είχα μανία, δεν ήθελα να μειώνομαι αφού δεν ήξερα όργανο...έπρεπε να μάθω. Σιγά-σιγά μάθαινα... Κατά καιρούς παίρναμε με το Νίκο Ζωγράφο, το Ζαφειρίου Ευριπίδη μπουζούκι από την Αγιάσο και παίζαμε στο Πλακάδο ...μάθαινα και από αυτόν. Το ’56-57 άρχιζα να παίζω με το συγκρότημα του Γρηγόρη του Κωσταντέλια και μετά με το Νίκο Ζωγράφο το Μιχάλη το Φραγκούλη και με το Κώστα Τσώλο...δουλέψαμε αρκετό διάστημα, στην Αγία Παρασκευή, Βασιλικά. Κάποια στιγμή σταμάτησε να παίζει ο Κονδύλης ντραμς και έτσι με φώναξε ο «Στράτος» να τραγουδώ και να παίζω κιθάρα, ντραμς ανέλαβε ο Γιάννης Σεβίλλης. Ήταν πιο δυνατό συγκρότημα. Αφού έπαιξα και με αυτούς, το ’64 διαλύθηκε το συγκρότημα....είχε και μια πρόταση ο «Στράτος» για το Καναδά και μείναμε οι τρεις μας. Πήραμε το Αηδών (Γιώργο Ανδρέου) και το Κώστα το Μπόρα μπουζούκι που ήταν καλός τραγουδιστής και είχε την ίδια φωνή με το Βαμβακάρη. Έμαθα πολλά τραγούδια από αυτόν. Ύστερα δεν έβγαινα οικονομικώς παίζοντας μόνο Σαββατοκύριακα, είχα και δεύτερη δουλειά αναγκάστηκα να κατεβώ στη Μυτιλήνη όπου έπαιξα με τον Ηλία Δουγραματζή βιολί και τον Βασίλη τον Ανδριώτη ακορντεόν, μπουζούκι τον Κώστα Μπόρο περίπου ένα χρόνο, εξαίρετους συναδέλφους. 
Στράτος Αράμπογλου μπουζούκι-τραγούδι, Γιάννης Σεβίλης ντραμς, Στρατής Βαμβουκλής κιθάρα-τραγούδι, Παντελής Σπάρταλης ακορντεόν. Να μιλήσουμε λίγο τι γινόταν και στη Γέρα, για το «μπάλλο» της Αγίας Μαγδαλινής... Τον διοργάνωνε ο Σύλλογος της Αγίας Μαγδαλινής ή του Αγίου Γεωργίου και είχαμε γραμμένο πρόγραμμα με τι μουσική θα παίξουμε στο καφενείο της εκκλησίας. Στο «μπάλλο» παίζαμε και πολλά ευρωπαϊκά...ακολουθούσαμε πιστά το πρόγραμμα και αργά το βράδυ είχαμε εκείνα τα πανυγυριώτικα και τις παραγγελίες. Είχαμε βαλς, ταγκό, φοξ-τροτ, ρούμπα, αργεντίνικα ταγκό. Ποιος τα γνώριζε αυτά τα τραγούδια; Ο Κωνσταντέλια ο Γρηγόρης....από αυτόν τα μάθαμε. Από το Σίμο το Μήτσο που είχε το τσαγκαράδικο, ο πατέρας του τσαγκάρης και αυτός είχε φέρει την εποχή εκείνη γραμμόφωνο από την Αμερική, κιθάρες, μαντολίνα για τα παιδιά του. Αφού τα έμαθα τα τραγούδια από αυτούς τα έλεγα και με το συγκρότημα του «Στράτου». Κάποια στιγμή ο Χαράλαμπος ο Γιάννου (γνωστός στη Μυτιλήνη) που έπαιζε βιολί και ευρωπαϊκά απόρησε και με ρώτησε “παιδί που τα έμαθες τα τραγούδια αυτά;”. Έτσι “καθαρίζαμε” το πανηγύρι της Αγίας Μαγδαλινής. Το λέω με υπερηφάνεια ότι οι Γεραγώτες (τα συγκροτήματα) δεν υστερούσαν πουθενά...έφερναν κατά καιρούς συγκροτήματα από τη Μυτιλήνη αλλά εμείς βγάζαμε αυτές τις δουλειές. Της Αγίας Μαγδαλινής και του Αγίου Γεωργίου ήταν οι «μάνες» των πανηγυριών. Στου Λούπου και στου Σαμαρά τα καφενεία. Πόσο καιρό κράτησε το συγκρότημα σας μετά που έφυγε ο «Στράτος»; Δουλέψαμε κανέ δυό χρόνια. Είχα παντρευτεί τότε και έμενα στο χωριό της γυναίκας μου, τα Βασιλικά, ήρθε ο Παναγιώτης Κουγιάννου που έπαιζε βιολί και μου λέει έχω μια πρόταση να πάμε στη Χίο για τέσσερες μήνες σε ένα κέντρο που βρισκόταν κοντά στο κάστρο του «Μηκέ Μιμίδη». Τότε είχα παίξει μαζί με τους Μιχάλι Πατσό ακορντεόν, Γιώργο Ράντη μπουζούκι και τραγούδι και κλαρίνο ο Στέφανος Νεαμονητάκης. Ήταν ένας χρόνος μετά αφότου γεννήθηκε η κόρη μου το ’65. Τελικά έμεινα τέσσερα χρόνια στη Χίο, είχα ανοίξει και μαγαζί. Το ’70 πήγα στην Αθήνα και δεν ξαναγύρισα στη Μυτιλήνη. Από το μπαράκι των μουσικών στη Σατωβριάδου γνώρισα τον Νίκο Δουβαλέτα που ήταν Μυτιληνιός. Αυτός τότε μου σύστησε να πάω σε μια δουλειά με το Σπηλιώπουλο Βασίλη και τη γυναίκα του που ήταν τραγουδίστρια το Πάσχα στην Αίγινα. Έτσι κάθε Σαββατοκύριακο κατέβαινα και έπαιζα στην Αίγινα...Το μαγαζί που έπαιζα ήταν οικογενειακό και ο μαγαζάτορας το είχε από το 1920. Κόσμος ερχόταν ακόμη από την Αθήνα. Τελικά έπαιζα εκεί μαζί με άλλους από την Αίγινα από το 1970 έως το 1984 όπου πέθανε η γυναίκα του μαγαζάτορα και μπορεί να δούλευα λίγο ακόμη! διότι από το σοβαρό συμβάν που του έτυχε του ανθρώπου το έκλεισε το μαγαζί. Μετά από τόσα χρόνια εκεί δουλειάς βέβαια είχα σπουδάσει και τα παιδιά και αποφάσισα να τα σταματήσω και να κλείσω την καριέρα μου με τόσες γνωριμίες και αναμνήσεις. Για τα νεαρά σας χρόνια τι θυμόσαστε στο Παπάδο; Παίζαμε συνήθως στο «Σπλέντιτ» και για λίγο καιρό στη «Λέσχη» με τον Κωνσταντέλια Γρηγόρη ευρωπαϊκά, μου είχε μάθει και το ρώσικο την «Τσιτσόρνια». Ο μπάρμπα Γρηγόρης έχει γράψει και το «Γεραγώτικο» συρτό, είναι δικιά του δημιουργία. Θυμάμαι το Νίκο το Κωνσταντινίδη που έπαιζε εμφώνιο, το Θεοφάνη το Μουρόπουλου γαμπρό του Καμπά που θα ήθελα πολύ να είχα γνωρίσει. Έκανα παρέα με τον εγγονό του Γιώργο, που μου έλεγε για το παππού, είχε βγάλει τα Πετρέλια από την Πλαγιά –πολύ καλό κλαρίνο. Υ.Γ. Σε κατοπινή συζήτηση μου ανέφερε ότι παίξει και με τους Λουκά Νταράλα (πατέρας Γιώργου Νταλάρα), Οδυσσέα Μοσχονά και τον Στελλάκη Περπινιάδη. Ένα τυπικό πρόγραμμα με κάποια τραγούδια από τις χοροεσπερίδες που έπαιζε ο Στράτος Βαμβουκλής 1. Ποτ πουρί από 4-5 ταγκό, όπως Κουμπαρσίτα και άλλα στον ίδιο τόνο 2. Ποτ πουρί από Μπολέρο και Μπικίνι. 3. Ποτ πουρί από Ρούμπα, Μάμπο και Τσατσά 4. Ποτ πουρί από Βαλς, όπως τα Κύματα Του Δουνάβεως, Λες Και Ήταν Χτες, Άστα Τα Μαλλάκια Σου. 5. Ποτ πουρί και πάλι από ταγκό, όπως Τα Μάτια Τα Δικά Σου, Ήρθες Σαν Την Άνοιξη Και Μου Έφερες Αυτό Που Λαχταρούσα Γύρισε Σε Περιμένω Γύρισε Μικρούλα Μου Κοπέλα Έλα, Έλα, Έλα Τόσον Καιρό Που Ήσουν Χώρια Μου Νάξερες Αχ! Τη Στεναχώρια Μου. Μες Τη Καρδιά Μου Έχω Μόνο Πόνο. κτλ Π.Αγιακάτσικας
|